Παραπομπές και αναφορές
Τι είναι:
Κατά τη σύνταξη της εργασίας σας απαραίτητο είναι να διαχωρίζονται οι δικές σας ιδέες από εκείνες που έχετε εντοπίσει στη βιβλιογραφία. Ως εκ τούτου η χρήση παραπομπών και αναφορών είναι αναγκαία και επιβάλλεται για την αποφυγή της λογοκλοπής[1].
Συγχρόνως, η χρήση των παραπομπών και αναφορών κρίνεται απαραίτητη προκειμένου να αποδείξετε ότι έχετε μελετήσει, κατανοήσει και αξιολογήσει κείμενα του επιστημονικού σας πεδίου, καθώς επίσης και ότι οι απόψεις που εκφράζετε στην εργασία σας αποτελούν προϊόν οργανωμένης και συντονισμένης μελέτης.
Οι παραπομπές (citations) χρησιμοποιούνται μέσα στο κείμενο και περιλαμβάνουν συνήθως το επίθετο του συγγραφέα ή των συγγραφέων, το έτος έκδοσης και αριθμό σελίδας. Ανάλογα με το στυλ αναφορών οι παραπομπές μπορεί να τοποθετηθούν (Simon Fraser University, 2015):
-
σε παρενθέσεις (parenthetical citations),
-
σε σημειώσεις στο τέλος του κειμένου (endnote citations),
-
ή λιγότερα συχνά σε υποσημειώσεις στο τέλος της κάθε σελίδας (footnote citations).
Οι αναφορές (references) χρησιμοποιούνται στο τέλος του κειμένου (λίστα αναφορών ή βιβλιογραφία) και περιλαμβάνουν τα πλήρη στοιχεία όλων των πηγών που χρησιμοποιήθηκαν στην εργασία. Προϋπόθεση για την εισαγωγή μίας πηγής στη βιβλιογραφία είναι να υπάρχει τουλάχιστον μία παραπομπή μέσα στο κείμενο που να την αναφέρει.
[1] Πληροφορίες για την λογοκλοπή θα βρείτε στο κεφ. 7.4 Θέματα ακαδημαϊκής δεοντολογίας, στην Ενότητα 7: Η Χρήση των πληροφοριών.
Μελέτη Περίπτωσης
Παραπομπή σε παρένθεση
Σε αντίθετη περίπτωση, όταν παραβλέπονται οι ανάγκες των ευφυών μαθητών, η αγωγή δε βοηθά τη φύση και το αποτέλεσμα είναι να γίνονται αυτοί απλοί κάτοχοι της ανθρώπινης γνώσης κι όχι δημιουργικοί παραγωγοί νέας γνώσης με επακόλουθα την υποεπίδοση και την απόσυρση (Rogers, 2001).
Βιβλιογραφία
Rogers, K. B. (2001). Re-forming gifted education: Matching the program to the child. Scottsdale, AZ: Great Potential Press.
Το παράδειγμα προέρχεται από την εισήγηση:
Παπαδάτος, Γιάννης, & Φουστάνα, Αγγελική. (2009). Η κοινωνιολογική διάσταση στην εκπαίδευση των ευφυών μαθητών. Σε: Τάτσης, Νίκος, επιμ. (2009). Πρακτικά 1ου Πανελληνίου Συνεδρίου. Αθήνα: Ελληνική Κοινωνιολογική Εταιρεία. Ανακτήθηκε την 06/06/2015, από http://www.hellenicsociology.gr/sites/default/files/proceedings_of_the_1st_national_conference_ of_hss.pdf
Συμβουλή: Παραπομπές ≥ Αναφορές
Όλες οι παραπομπές που κάνετε μέσα στο κείμενο πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στη βιβλιογραφία ως αναφορές. Αντίθετα δεν μπορείτε να συμπεριλάβετε στη βιβλιογραφία, οποιαδήποτε πηγή στην οποία δεν έχετε κάνει ούτε μία παραπομπή. Έτσι ο αριθμός των παραπομπών μπορεί να είναι μεγαλύτερος ή ίσος με τον αριθμό των αναφορών σας, ποτέ όμως μικρότερος.
Οδηγία 1:
Οφείλετε να κάνετε παραπομπή όταν χρησιμοποιείτε:
-
Ορισμούς
Όταν εκθέτετε στο κείμενό σας ιδέες και πληροφορίες, οι οποίες θεωρούνται κοινή γνώση στον τομέα σας, μην κάνετε παραπομπή (Queensland University of Technology, 2014). Για παράδειγμα:
-
Γεγονότα, όπως: «Η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο με την κωδική ονομασία «Αττίλας» ξεκίνησε την αυγή της 20ης Ιουλίου 1974».
-
Ευρέως γνωστές ιδέες, όπως: «Ο Καβάφης θεωρείται πρόδρομος του Ελληνικού μοντερνισμού»
-
Χημικά σύμβολα, όπως: Οξυγόνο = O2.
-
Επιστημονικά ονόματα, όπως: Άνθρωποι = Homo sapiens.
Σε περίπτωση αμφιβολίας για το αν πρέπει να κάνετε παραπομπή, κάντε παραπομπή και αναφορά στη βιβλιογραφία.